|
نوذر پرنگ ۲۰ اسفند ۱۳۱۶ در تهران متولد شد. در
دبیرستان دارالفنون و سالی به اجبار در دبیرستان ابوریحان تحصیل
کرد. بسیاری از شعرهای خوب نوذر که باعث شهرت و محبوبیت او شد،
نخستین بار در صفحه «ترانه های بهشتی» هفته نامه روشنفکر که فریدون
مشیری متصدی آن بود، چاپ شد. در جوانی از دوستداران صائب تبریزی
بود و تاثیر او بر اشعارش کاملا هویداست. اما بعد ها
کوشید به سبک حافظ غزل بگوید. از همان دوران
دبیرستان به خانه سینما می رفت و شعرهایی که به سبک
او سروده بود، تشویق نیما را برمی انگیخت. در شعرهای
پرنگ نگاه نیمایی به ویژه همان تیز بینی و گرایش
نهیلیستی به چشم می خورد. در شعر او همه چیز
صمیمی و بی تصنع است. در سال ۱۳۴۹ به دعوت برادرش
راهی آمریکا شد و در آنجا به تحصیل در زمینه ادبیات
پرداخت و سپس در دانشگاه رایس در حوزه ادبیات تطبیقی
و زبان شناسی باستان تدریس کرد. سال های ۱۳۴۰ تا
۱۳۵۷ سال های موفقیت پرنگ بود.
بهترین و زیباترین شعرهایش را در این سال ها سرود و در هفته نامه
های روشنفکر، سپید و سیاه، امید ایران، فردوسی و ماهنامه سخن منتشر
کرد. نخستین مجموعه شعرش با نام «فرصت درویشان» در
سال ۱۳۶۵ منتشر شد و در سال ۱۳۸۲ انتشارات سنایی
مجموعه ای از سروده های او را با نام «آن سوی باد»
به چاپ رساند که شامل غزل ها، شعرهای نیمایی، شعر
سپید، مثنوی و چهار پاره های به هم پیوسته اوست.
نوذر پرنگ که سال ها از آسم و سیروز کبدی رنج می برد
سرانجام ۲۲ مرداد ۱۳۸۵ دارفانی را وداع گفت.
قسمتی از ترانه های که زنده یاد نوذر پرنگ برای خوانندگان معروف
سروده به شرح زیر است:
* البته نوذر پرنگ برای خوانندگان مختلف بیش از 100 ترانه
سروده که اطلاعات 34 تای ان در بانک اطلاعاتی ما موجود
است
|
نام ترانه |
خواننده |
شاعر |
آهنگساز |
|
تنها شدم تنها شدم |
پوران |
نوذر پرنگ |
عطا الله خرم |
|
عروسی |
پوران |
نوذر پرنگ |
عطا الله خرم |
|
اسب سم طلا |
ویگن |
نوذر پرنگ |
عطا الله خرم |
|
فنجون طلا |
ویگن |
نوذر پرنگ |
عطا الله خرم |
|
غزال |
ویگن |
نوذر پرنگ |
عطا الله خرم |
|
عروسکم قشنگه |
گوگوش |
نوذر پرنگ |
عطا الله خرم |
|
عروسی |
الهه |
نوذر پرنگ |
عطا الله خرم |
|
گل گفتی گل شنیدم |
مهتاب |
نوذر پرنگ |
حسین صمدی |
|
گریه کردم |
مهتاب |
نوذر پرنگ |
حسین صمدی |
جنگل پر خراش آسمان
غزلى كه در غربت سروده شد
ياران بهشتِ عَهدِ خويش دير باز كو
دستى كه بر رُخم كند آن در فراز كو
آن شهرهاى گمشده در خاطرات خاك
آن خندههاى آبى آفاق باز كو
اين تنگ و تيره جنگل پُر آسمان خراش
روحم بخَست، راه فرار و فراز كو
در مَتنِ نقرهكارى منشور صبحگاه
گلدسَتههاى سبز قيامت نواز كو
آن آيهها ترنّم بال ستارهها
راياتِ آسمانىِ در اهتزاز كو
آن رقص عارفانه روحِ سپيد ياس
در حوضهاى كاشى آئينه باز كو
تسبيح مرغ و ذكر گياه و دعاى آب
حرفى خورند معرفت اهل راز كو
نوذر زشرح قصه زلفش بدار دست
وقتِ خوش حكايت دور و دراز كو
1) نقل از مجموعه اشعار
نوذر پرنگ تحت عنوان «آن سوى باد» كه بزودى منتشر ميشود
|