|
عبدالعلی وزیری جز خوانندگان بسیار قدیمی معاصر می باشد که
با رادیو همکاری داشته و اولین برنامه های گلها را ایشان به
همراه استاد بنان اجرا کرده اند
اولین برنامه گلها با همکاری آقایان عبادی ،
بنان ، صبا و عبدالعلی وزیری به مدت 10 دقیقه با مختصر گفتاری از
حافظ با این ابیات شروع شد:
سلامی چو بوی خوش آشنایی
بدان مردم دیده روشنایی
درودی چون نور دل پارسایان
بدان شمع خلوتگه روشنایی
نمی بینم از همدمان هیچ بر جای
دلم خون شد از غصه، ساقی کجایی
این غزل آمیخته با آهنگی بود، اثر استاد علینقی وزیری و منظور من
از حیث تطبیق آهنگ و شعر کاملاً تامین بود
دومین برنامه به مدت 10 دقیقه با این رباعی ، که اقای تقی روحانی
به سبک انشا خواند ، آغاز شد
در آتش خویش چون همی جوش کنم
خواهم که تو را دمی فراموش کنم
گیرم جامی که عقل خاموش کند
در جام درآیی و تو را نوش کنم
و در پی آن ، غزل مشهور مولانا با آوای بنان پخش شد
من مست و تو دیوانه
ما را که برد خانه
صد بار تو را گفتم
کم خور دو سه پیمانه
ضمن همین برنامه بود که تعلق دیوان شمس تبریزی به مولانا خاطر نشان
گردید.
در سومین برنامه ، از سعدی و چهارمین برنامه از عراقی
- که جز نزد خواص معروف نبود - وقتی چند بیت به سمع شنوندگان رسید،
ارزش این شاعران عرفانی بر همگان معلوم گردید
همه شب بر آستانت شده کار من گدایی
به خدا که این گدایی ندهم به پادشاهی
سربرگ گل ندارم، ز چه رو روم به گلشن
که شنیدام ز گلها همه بوی بی وفایی
به کدام ملت است این، به کدام مذهب است این
که کشند عاشقان را که تو عاشقم چرایی
منبع:برنامه رادیویی پیدایش گلها
برنامه با شعر(سلامی چو بوی خوش آ شنایی
بدستمان رسیده که مشخص نیست همان برنامه گلهای جاویدان شماره
1 است یا اجرای بعدی همین شعر توسط بنان در رادیو ؟)
|
