.::علی مولا علی...............................عماد رام::.

زمان تولد: 1309

محل تولد: ساری

تحصیلات :

ليسانس دانشسرای کشاورزی.

شروع کار :

از اویل نوجوانی نی های خودرو را سوراخ می کرد و در آنها می دميد.در سال 1317 در دبستان با ساختمان فلوت پيش آهنگان آشتا شد.عماد نزد خود و بی استاد نواهای محلی را در فلوت می دميد و بعدها که به راديو آمد، آهنگهايی را که با ويلن در راديو اجرا مي کردند ، با فلوت تقليد می کرد.در شهريور 1322 به تئاتر روی آورد و علاوه بر نقش کمدين ها ،پيش پرده می خواند و فلوت می زد. در سال 1335به تهران آمد و به اداره هنرهای زيبا رفت. نت ،ساز شناسی و ارکستراسيون را نزد محمد علی خادم ميثاق ، و رديفها را نزد حسن راد مرد فرا گرفت.

کارنامه هنری :

مدتی نزد نورعلی برومند و حاج آقا محمد ايرانی مجرد آموزش ديد.سال 1329 برای اولين بار در ارکستر حسن رادمرد کنسرت داد.در تلويزیون ارکستر سه نفره ای متشکل از حسين تهرانی،فرامرز پا يور و عماد رام پا گرفت. از سال 1350 به سرپرستی يکی از ارکسترهای فرهنگ و هنر منصوب شد.

عماد رام می گوید: منحنی هنر نسبت به پیشینیان سقوط کرده بود، کار اساتیدی همچون درویش خان، رکن الدین خان و صبا و ... چون مکتبی بود پس از سال ها همچنان پا برجا مانده است و کار بعضی از شبه هنرمندان چون سرابی بود، اثری از آثارشان باقی نمانده. مکتبیها به دنبال هنر بودند، دود چراغ می خوردند و دو زانو دستِ ادب بر سینه در برابر استادان می نشستند، لذا آثارشان نیز پایدار ماند و شبه هنر مندان از لوح دلها زدوده شدند. من گاهی برای اینکه آموزش فرهنگی و اخلاقی بگیرم نزد شادروان اسماعیل مهرتاش می رفتم، روزی نقل کرد در هنگام جوانی که من و علی اکبر شهنازی برای مشق تار خدمت درویش خان می رفتیم، روزی از قسمت روابط فرهنگی ایران و فرانسه پاکتی آوردند که محتوی یکصد تومان بود. در آن زمان یکصد تومان فوق العاده ارزش داشت و اگر کسی در کوچه ای صد تومان پول داشت آن کوچه به کوچه صد تومانیها معروف می شد.

درویش خان گفت: گمان نمی کنم که فرهنک و کار فرهنگی پاداش داشته باشد و از قبول پول امتناع ورزید. پس از ساعتی در همان جلسه رو کرد به حاجی علی اکبر خان که نسبتآ ثروتمند بود و ماهانه سه تومان بابت حق التدریس می پرداخت و گفت: پول داری حق التدریس ماه آینده خود را بپردازی؟ و پس از اینکه سه تومان را که مبلغ نسبتآ قابل توجهی بود گرفت، نوکرش را صدا زد و گفت: این سه تومان را بده این همسایه ارمنی که امروز زنش مرده و پول کفن و دفنش را ندارد. حالا شما این را مقایسه کنید با کسانی که اسم خود را هنرمند گذارده بودند و شبها به کاباره ها و ... هجوم می آوردند برای انباشتن جیب خود. و این تفاوت بود که هنر امثال درویش خان را ماندنی کرد

وفات : 3 خرداد 1382