|
متن این ترانه سروده شاعر دگر
اندیش دهه 50 شهیار قنبری است، که نام آن را نماز نهاده بود،اما
بدلیل فشار سانسورچی های انزمان نام انرا تغییر داد و نیاز گذشات و
بجای کلمه " نماز "، نیاز را خواننده اول آن (فریدون فروغی) به کار
برد.شهیار قنبری فرزند زنده یاد حمید قنبری می باشد ، که
سالهای سال در رادیو ایران نمایشنامه ها و ترانه های فکاهی انتقادی
اجرا کرده است و چندی پیش به سرای باقی شتافت.
ترانه نماز با صدای فریدون
فروغی(Mp3)
ترانه نماز با صدای داریوش(Mp3)
ترانه نماز با
صدای رامش(Mp3)
تن تو ظهر تابستونو به يادم مياره
رنگ چشماي تو بارونو به يادم مياره
وقتي نيستي زندگي فرقي با زندون نداره
قهر تو تلخيه زندونو به يادم مياره
من نمازم تو رو هر روز ديدنه
از لبت دوستت دارم شنيدنه
نفست شعر بلنده بودنه
با تو بودن ، بهترين شعر منه
تو بزرگي مثل اون لحظه كه بارون مي زنه
تو همون خوني كه هر لحظه تو رگ هاي منه
تو مثل خواب گل سرخي، لطيفي مثل خواب
من همونم كه اگه بي تو باشه جون مي كنه
من نمازم تو رو هر روز ديدنه
از لبت دوستت دارم شنيدنه
نفست شعر بلند بودنه
با تو بودن ، بهترين شعر منه
تو مثل وسوسه ي شكار يك شاپركي
تو مثل شوق رها كردن يك بادبادكي
تو هميشه مثل يك قصه پر از حادثه اي
تو مثل شادي خواب كردن يك عروسكي
من نمازم تو رو هر روز ديدنه
از لبت دوستت دارم شنيدنه
نفست شعر بلند بودنه
با تو بودن ، بهترين شعر منه
تو قشنگي مثل شكل هايي كه ابرا مي سازن
گل هاي اطلسي از ديدن تو رنگ مي بازن
اگه مرداي تو قصه بدونن كه اينجايي
براي بردن تو با اسب بالدار مي تازن
من نمازم تو رو هر روز ديدنه
از لبت دوستت دارم شنيدنه
نفست شعر بلند بودنه
با تو بودن ، بهترين شعر منه
(( تهران ، ۱۳۵۲ ))
|
