| |
این است حمیرای
محبوب دل پیر و جوان در دهه پنجاه. کسی با آهنگ «صبرم عطا کن»
«استاد تجویدی» در رادیو غوغایی به پا کرد، آن زمان کسی حتی نام او
را نشنیده بود تا اینکه مصاحبه او در یکی از روزنامه های
کثیرالانتشار به چاپ رسید، جالب اینکه آن روزنامه در آن روز کم یاب
شد و به چند برابر قیمت به فروش رفت. هنوز بعضی از قدیمی ها آن
روزنامه را یادگاری نگه داشته اند. چه روزها که آهنگهای تجویدی و
یاحقی و صدای حمیرا میهمان هر روزه خانه های پدر و مادرهایمان بود.
اما اکنون ما باید منتظر بمانیم تا ببینیم کی آلبوم جدید ایشان از
سرزمین از ما بهتران عرضه می شود. وقتی به دستمان می رسد و می
شنویم پاک ناامید کننده است. اشعاری که به انشای دختر دبیرستانی ها
بیشتر می ماند و اهنگهایی با ریتم تکنو و ملودیهای ترکی یا عربی.
حتمآ البوم جدید ایشان «مهتاب عشق» را شنیده اید، آهنگ اول به نام
«بی نیازی» با یک ریتم تند تکنو شروع می شود که ممکن است با
آهنگهای محشر(دی جی مریم) اشتباهی گرفته شود، پس از مدتی یک ملودی
ترکی شروع می شود و متوجه می شویم که اشتباه کرده ایم و باید منتظر
شنیدن صدای «اِبرو گوندش» یا «پینار دیلسکر» باشیم. تنها آهنگ این
البوم که می شود حداقل روی ملودی فارسی آن حساب کرد آهنگ «دل عاشق»
می باشد که قابل تحمل است و گرنه بقیه محصول مستقیم صنعت معظم
copy هستند.
منبع گلهای رنگارنگ |
|
| |
|
|
