موسیقی گیلکی سرشار از رنگ است به یه تعبیر ساده بازی رنگ و نور. وقتی چشماتو می بندی احساس می کنی که رنگها دارند می رقصند و یکی یکی از پشت هم سرک می کشند و به رقص در می آیند. از طبیعت الهام می گیرد و بر ضمیر انسان می نشیند (حداقل قبلا این طور بوده !). وقتی آهنگهای پوررضا رو گوش می کنی آمیزه ای از شکوه، رنگ و احساسات بومی رو طوش احساس می کنی. آشورپور که لغات اصیل گیلکی رو در غالب آهنگهای معروف زمان خود و بوسیله شاعران گرانقدر گیلک همچون جهانگیر سرتیپ پور به اجرا در می آورد. محجوب که در ینگه دنیا (امریکا) آوازهای سرزمین مادریشو مجددا در دل عشاق گیلان زنده می کنه. ناصر مسعودی هم که کارشان تم موسیقی سنتی رو داره و البته به نظر من رنگ ویژه موسیقی گیلکی رو نداره. فرامرز دعائی هم که در روزگار خودش یلی بوده و امروز در انزوا... گروه شمشال هم یه ارکستر خوب و جالب در مازندران اجرا کردن که سی دی اون الان تو اغلب خونه های شرق گیلان پیدا می شه که بیشتر با لهجه شرقی گیلانی اونو اجراء کردن. محمد عذرخواه جدیدا حرکت قشنگی کرد و یه کاست گیلکی بیرون داد که تنظیم چند تاش مثل "داش ایسمال" و "بانو" بی نظیره و جا داره از این حرکات حمایت بشه و در سفری که پارسال به انزلی داشتم اغلب رستورانها و مغازه ها اونو با صدای بلند پخش می کردن. متاسفانه موسیقی گیلکی (چه در گیلان و چه در مازندران از دوران خوش و پر فروغ گذشته فاصله گرفته که وظیفه بخصوص جوانان موسیقیدان گیلک هستش که اونو احیا کنن و بهش بال وپر بدن و روح خستشو التیام بدن. http://www.waresh.net/main.htm گروه وارش

در سایت خودش کار جالبی کرده و تعداد زیادی از آهنگای قدیم و جدید گیلکی رو برای دانلود گذاشته که البته امین هم در بخش وبمجی

اونو یادآور شده اما جای یه چیز خیلی خالیه و اونم متن کامل آهنگها به گیلکی و ترجمه اونهاست که هر کی اینکارو بکنه کمک بزرگی به فرهنگ گیلان کرده